دروازه هندبال

 

عنوان

ورزش هندبال را در زمان های دور با نام اورانیا می شناختند و حرکات این ورزش را در 600 سال قبل از میلاد بر روی دیواره های حجاری شده آتن یونان در سال 1926 یافته اند، که این نشان دهنده ی قدمت این ورزش مهیج است. اما شکل گیری رسمی این ورزش به سال 1890 بر میگردد، در ادامه این ورزش توسط پدر هندبال یعنی کارل شلنز توسعه و تعمیم داده شد و به دلیل سردی هوا در منطقه اروپا ورزش هندبال داخل سالن و با هفت نفر بازیکن شکل امروزی را به خودش گرفت.

بگونه ای که سه کشور آلمان، چکسلواکی و دانمارک نقش مهمی در بثمر رساندن این ورزش در جوامع بین المللی داشتند و در سال 1928 فدراسیون بین المللی هندبال با یازده کشور عضو در آمستردام هلند تشکیل شد و برای اولین بار در سال 1931 کمیته بین الملل المپیک اجازه ی ورود هندبال به جمع بازیهای المپیکی را صادر کرد. با وقوع جنگ جهانی دوم ورزش هندبال مقطعی منحل شد ولی بعد از آن در سال 1950 این فدراسیون در سوئیس دوباره شروع به کار کرد.

هندبال ورزشی گروهی است که دو تیم شرکتکننده هر کدام دارای هفت بازیکن هستند، از این هفت بازیکن، یک نفر به عنوان دروازهبان جلوی دروازه میایستد در ورزش هندبال بازیکنان برای کسب امتیاز باید توپ را درون دروازهٔ حریف جای دهند. در این ورزش از دست برای پاس دادن و شوت کردن استفاده میشود. در هندبال تیمی برنده است که تعداد گل بیشتری بزند. این بازی در سال ۱۸۹۷ میلادی ابداع گردید. مدت استاندارد بازی هندبال دو نیمهٔ ۳۰ دقیقهای است.

ابعاد دروازه هندبال، ۳×۲ متر است و باید به صورت ایمنی به زمین یا دیوار پشت خود متصل شود. محیط تیرهای دروازه، ۷ متر است. دروازه باید دارای تور باشد و به گونهای ساخته شود که توپ پس از ورود به دروازه در حالت معمول، از دروازه خارج نشود.